یکشنبه 1 ارديبهشت 1398  /  2019 21 Apr   
ساعت :  23:20 GMT  /  تهران -  3:50
مناسبت
ورود اعضا
نام کاربری :
کلمه عبور :
 
ثبت نام فراموشی کلمه عبور
«مدرسه ایرانی، معماری ایرانی»
جشنواره و همایش طراحی لباس
رفاهی
باشگاه پژوهشگران
کانون فارغ التحصیلان دانشگاه آزاد اسلامی
جشنواره دانش آموزی سینا
مرکز نجوم سما
هفته دفاع مقدس گرامی باد
عضویت معاونان و رؤسای آموزشکده ها

این بخش ویژه عضویت معاونان سما و رؤسای
آموزشکده،رؤسای شوراي سياستگذاري،مدیران مالی و مدیران حراست می باشد

سالنما
1 ارديبهشت 1398
     
    2019 Apr 21
       
      15 شعبان 1440
         
        کد پیگیری
        نامه حجت السلام و المسلمین قرائتی به رهبر معظم انقلاب اسلامی در خصوص اهمیت مهارت آموزی و آموزش های فنی و حرفه ای/ وقت آن رسیده است که خاک باغچه راعوض نماییم/ چرا ما کسب مهارت را علم نمی دانیم؟
        حجت السلام و المسلمین قرائتی در نامه ای که به محضر رهبر معظم انقلاب اسلامی ارسال نمودند، توجه بیشتر به آموزش های فنی و حرفه ای و مهارت آموزی را در جامعه امروز اصلی مهم و غیر قابل انکار برشمردند. متن کامل نامه ایشان بدین شرح است:
         
        بسم الله الرحمن الرحیم
        محضر مبارک آیت الله العظمی خامنه ای
        رهبر عزیز جمهوری اسلامی ایران دامت برکاته
        سلام علیکم
        با حذف مقدمات! هدهد نزد سلیمان خبری آورد و به حسن عاقبت گروهی انجامید. بخش مهمی از مشکلات جوانان جامعه که شما بهتر از ما می دانید، مساله ازدواج، اشتغال و مسکن است، که به اعتیاد، سرگرمی، بیکاری، بی عاری، توقعات نابجا از نظام، بالارفتن سن ازدواج و جلوگیری از بچه دار شدن و امثال آن کشیده شده است.
        بنده بسیاری  از این مشکلات را در این می بینیم که فارغ التحصیلان آموزش و پرورش و دانشگاه اکثراً مهارت ندارند و منتظر استخدام هستند و مگر می شود حدود ده میلیون جوان تحصیلکرده را استخدام کرد؟
        طرح تحول آموزش و پرورش کافی نیست و مرد تحول لازم دارد. باید مسوولین و مردم بسیج شوند تا نسل نو در دوازده سالی که در آموزش و پرورش هستند، یک مهارتی فراگیرند و در چندسالی که در دانشگاه هستند، مهارت دیگری را بیاموزند و کار را عیب و منحصر در استخدام و پشت میز نشستن ندانند و بخشی از مدرک و نمره مربط به حرفه و هنر باشد.
        برای این کار لازم است از بخشی از محفوظاتی که دانستنش جایی را آباد نمی کند و ندانستنش جایی را خراب نمی کند، صرف نظر شود؛ از تعطیلات کاسته شود، به بخش های فنی و حرفه ای بها داده شود و مثل هشت سال دفاع مقدس، پای مردم در میان باشد. برای صاحبان کارخانه ها و تمام کسانی که حرفه ای را به نسل نو آموزش دهند، امتیازاتی از قبیل کم کردن مالیات یا معاف شدن بخشی از سربازی فرزندان، یا اولویت در استخدام و امثال آن قرار داده شود و رسانه ها آن را حمایت تبلیغاتی کنند.
        با کمال تاسف از 365 روز سال، بیش از نیمی از آن حوزه و دانشگاه تعطیل است و روزهای تحصیلی به 150 روز بالغ نمی شود. این مساله در حوزه ها نیز صادق است. اگر برای هر طلبه در روزهای اول، قرائت و تجوید نماز، و در سال اول، شیوه آموزش قرآن، در سال دوم، شیوه قصه گویی، در سال سوم، شیوه مساله گویی، در سال چهارم، شیوه حدیث گویی، در سال پنجم، شیوه مقاله نویسی، در سال ششم، شیوه بحث با مخالفین، در سال هفتم شیوه بیان تفسیر ترتیبی و در سال های بعد شیوه بیان تفسیر موضوعی و نهج البلاغه را کنار دروس رسمی حوزه آموزش دهیم، با داشتن آن همه نیروی تحصیلکرده این گونه دست خالی نخواهیم بود. واقعیت این است که طلبه و دانشجوی امروز نمی تواند با مدرک دانشگاهی و حوزوی، خرمن جامعه را خرد کند.
        رفتن به سراغ مشاغل کاذب یا بی فایده یا کم فایده، و کارهای واسطه گری و دلالی به خاطر نداشتن مهارت های مفید است. اگر جوان زود ازدواج کند، به همسرش بیشتر عشق می ورزد و انگیزه ی کار در او بیشتر می شود. زودتر بچه دار می شود و چون حرفه می داند نگران هزینه زندگی نیست، اما اگر حرفه نداشت و دلگرم مدرک بود، دختر لیسانس حاضر نیست با مردی که مدرکش زیر لیسانس است ازدواج کند. توقعش بالا می رود، قناعت کمرنگ می شود. انتخاب همسر مشکل تر می شود و پس از ازدواج، جدایی برایش آسانتر است زیرا سال ها زندگی تنها داشته است.
        با کما تاسف با اینکه در روایات ما شنا و تیراندازی در کنار هم آمده است (عَلِّمُوا اَولادَکُم السِّباحَة وَ الرِّمایة) اما در پادگان های ما آموزش تیراندای اجباری است و از آموزش شنا که در طول عمر مفید است، خبری نیست. آن هم در کشوری که شمال و جنوبش دریا است و بسیاری از سربازان و افسرانش شنا بلد نیستند.
        باید در متون آموزشی تحولی ایجاد شود و بحث های جهت اطلاع، به درس های کاربردی تبدیل گردد. اگر پدران و مادران بدانند که هر فرزندی، حرفه ی پدر یا مادرش را فراگیرد، در کنکور یا سربازی یا استخدام امتیاز می گیرد، انگیزه پدر و پسر یا مادر و دختر، برای مهارت آموزی بالا می رود. ده ها هزار دانشجو داریم که حتی شغل پدری خود را نمی دانند. با اینکه در انتقال حرفه از پدر و مادر به فرزند، نه نگرانی محل کار است نه نگرانی رفت و آمد و نه مشکلات اخلاقی و مالی و امثال آن.
        چرا ما کسب مهارت را علم نمی دانیم؟ و به کارگران ماهر مدرک مهندسی نمی دهیم؟ تا جایی که اگر از نسل نو بپرسیم پدر شما چه کاره است؟ اگر مدرک دانشگاهی داشته باشد با افتخار می گوید؛ پدرم مهندس است. ولی اگر یک مهارت بالایی داشته باشد با افتخار نمی گوید پدر من بنا یا مکانیک است.
        اینجانب منزل خود در قم را در اختیار جامعه المصطفی قرار دادم تا طلاب خارجی مقیم قم، مهارت های لازم برای تبلیغ دین را در آن فراگیرند. یعنی حوزه علمیه نه فقط علمیه تا از نحوه مدیریت کاروان حج تا شیوه کلاس داری، روضه خوانی و پاسخگویی به شبهات دینی را بیاموزند و با انواع ارتباطات ماهواره ای و اینترنتی آشنا شوند.
        حضرت آقا!
        به نظر من باید خاک باغچه را عوض کرد. و این کار نیاز به جرأت و جسارت و خط شکنی دارد. شما بارها به این مساله توصیه کرده اید، ولی چوب سفت با یک تبر نمی شکند و توصیه به تنهایی کافی نیست. خداوند به حضرت آدم توصیه کرد: «لا تقربا هذه الشجره» اما مشکل در عزم و تصمیم آدم بود: «و لم نجد له عزما»
        توصیه های جنابعالی باید به یک عزم ملی تبدیل شود.
        در زمان مرحوم پرورش چیزی به نام طرح کاد مطرح شد و توفیقاتی داشته ولی به دلیل عدم پیگیری و نظارت صحیح و اینکه بعضی به اسم کارآموزی مدرسه را رها میکردند و بروز برخی مسایل دیگر، ارزش کار پایین آمد و در نهایت رها شد.
        شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی حوزه و مدرسین و اساتید باید با جلسات مشورتی طرح هایی را تهیه و مجلس و دولت در این راستا مصوباتی را صادر و با اراده خداوند و توصیه های جنابعالی تحولی در فرهنگ عمومی ایجاد شود تا کسب مهارت و حرفه همراه با تحصیل علم و دانش، جایگزین مدرک بدون مهارت گردد.
        اگر این تحول دفعتا در کل کشور امکان نداشته باشد، لااقل در هر دانشگاهی دفتری برای کاریابی و مهارت آموزی ایجاد شود تا از دانشجویانی که آمادگی دارند، این کار شروع شود. همانگونه که امروزه در حوزه های دانشجویی، هزاران دانشجو از فرصت عصر چهارشنبه و روز پنج شنبه برای تحصیل علوم دینی استفاده می کنند و توفیقاتی به دست آورده اند. شنیده ام شهرداری تهران صدها خانه در مناطق مختلف تهران را خریداری کرده و به نام سرای محله کسانی که حرفه ای بلدند، آن را به دیگران آموزش می دهند. این طرح نیز قابل بررسی و ارزیابی است تا اگر ابتکار دارد توسعه و اگر نقصی دارد برطرف گردد.
         
                                                                     والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
        مرید قدیمی محسن قرائتی
        1394/08/12
         
         
        منبع :  روابط عمومی    1394/8/20 13:25


        نام و نام خانوادگی :
        ایمیل :
        * متن کامنت :
         

        خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
        تعداد بازدید : 1285
        5.9/10 (تعداد آرا 11 نفر )